when I see you in acu

-  oh you're back 

- yes, I'm back. ναι, I am back. I always come back. To be completely honest, I never left.

καινούρια γυαλιά 

μα χρώμα δεν αλλάξανε τα μάτια

τα θυμάμαι ακόμα κάτι βράδια να με κοιτάνε λες και υπήρχα μόνο εγώ στον πλανήτη

θυμάσαι άραγε τα δικά μου να σε κοιτούν σιωπηλά φωνάζοντας σ' αγαπώ;

τώρα στα ίδια σχεδόν μέρη ξαναβρέθηκαν δύο κατά τ' άλλα άγνωστοι άνθρωποι

εμείς που κάποτε ήμασταν αχώριστοι

εμείς που δεν αντέχαμε χώρια

εμείς που όχι μόνο δεν περάσαμε τα χέρια στους ώμους αλλά ούτε γεια δεν είπαμε

εμείς που τα χάσαμε όλα

κι ας ζεις 

κι ας πονώ

εμείς που χαθήκαμε μια μέρα στο Παγκράτι του Λονδίνου 

εγώ που σε συναντώ κάθε τρεις και λίγο στον ύπνο μου

εσύ που ακόμα και με χειρουργική μάσκα να το κρύβει έχεις το πιο όμορφο χαμόγελο

άλμα

μου έλειψε
λίγο
εκείνη η παγωμένη πόλη
στην οποία με πλήγωσες
πιο πολύ από ό,τι στην Αθήνα
μας

έκλαψα πολύ
βουβά
μάτωσαν τα ούλα μου
χύθηκε νοσταλγία στο καλό μου σορτς 
γέμισε θύμηση η θήκη των γυαλιών μου

άκουσε το κλάμα μου
η όμορφη δεσποινίς απ' το Μόσχατο
και ο ψαρός ναυτικός που καπνίζει ασύστολα
και με λυπήθηκαν
κι ας μην είμαι για λύπηση
τόσο

μου έστειλαν λίγη αγάπη κι εγώ τους είπα πως έχω ακόμα
το καπέλο
κι αν βρεθεί ο δρόμος μου στην πόλη
θα τους βρω στο παλιό ταχυδρομείο

το νησί δεν έχει ζωή
φέτος
στη Μήλο παραθερίζουν μικροί κορωνοϊοί 
στη Μήλο που το '18
η μόνη μου έννοια ήταν πιο μαγνητάκι να αγοράσω
για να σου πω
μέσα από τον πηλό
ότι είσαι το πιο ωραίο μου ηλιοβασίλεμα
κι έτσι πήρα δυο
όσα τα όχι που άκουσα αργότερα

τώρα στις 8 φτύνω αίμα
βαθύ μπορντώ
κι αναρωτιέμαι 
αν κάτι από αυτά
σήμαινε
τ ί π ο τ α

φρι-

Δεν πίστεψα ποτέ ότι όλα τα πράγματα παίρνουν τέλος
κι ήρθε ο καιρός για να με διαψεύσει.
Ήρθες εσύ με δάκρυα στα χέρια.
Μου τα 'δωσες χωρίς να είναι δικά σου,
χωρίς να ξέρεις.
Εγώ είχα στερέψει, βλέπεις, και με λυπήθηκες.
Αμφισβήτησες τα όσα έχω νιώσει.
Όμως γιατί;
Σε έπεισα εγώ ποτέ για εκείνα που δεν ένιωσες;
Ποτέ.
Κι ίσως πρέπει να ζητήσω συγγνώμη που σου κρύφτηκα
και σ' άφησα να ψάχνεις νόημα εκεί που δεν υπάρχει,
μα ήσουν ήλιος λαμπερός
κι εγώ φοβόμουνα το φως από παιδί.

Καλή αρχή σου, ήλιε μου.
Αν κάποτε με αναζητήσεις , θα 'μαι κρυμένη στο σκοτάδι.

Too Close

Θα εκραγώ.
Μια μέρα να το ξέρεις,
θα ακούσεις τη φωνή μου για τελευταία φορά.
Μα θα ξεχάσω να πω αντίο.

Είναι πολλοί πια.
Με κοιτούν στα μάτια για να αισθανθώ άσχημα
και τα καταφέρνουν.

Παράταιρη η αγάπη;
Από πότε;

Σε κάποιους το ξεφούρνισα,
άλλοι απλά παρατηρούν και καταλαβαίνουν.
Δεν το 'χα και κρυφό τελευταία βέβαια.

Τόσοι πολλοί που ασφυκτιώ όταν δίπλα μου ανασαίνουν.
Εισπνέουν ερειστικά το οξυγόνο μου
και εκπνέουν μίσος και ζήλεια,
κακία και θυμό.

Φοβάμαι.
Μόνη μου μαζί τους μη μ' αφήσεις.
Ό,τι κι αν σου πουν.
Πριν τους πιστέψεις, ρώτα με.

στεφανία ?

Έχω μια φίλη
που έχει ένα φίλο
που είχε ακούσει μια ιστορία.

Δυστυχώς ήταν για μένα
και δυστυχώς η αλήθεια της ήταν αλλοιωμένη.

Αλλά αυτό την έκανε ενδιαφέρουσα.
Αλλά έτσι έμενα γυμνή.

Και σώπασα να την ακούσω.
Και δεν αποκάλυψα ότι ξέρω τον πρωταγωνιστή.