when I see you in acu

-  oh you're back 

- yes, I'm back. ναι, I am back. I always come back. To be completely honest, I never left.

καινούρια γυαλιά 

μα χρώμα δεν αλλάξανε τα μάτια

τα θυμάμαι ακόμα κάτι βράδια να με κοιτάνε λες και υπήρχα μόνο εγώ στον πλανήτη

θυμάσαι άραγε τα δικά μου να σε κοιτούν σιωπηλά φωνάζοντας σ' αγαπώ;

τώρα στα ίδια σχεδόν μέρη ξαναβρέθηκαν δύο κατά τ' άλλα άγνωστοι άνθρωποι

εμείς που κάποτε ήμασταν αχώριστοι

εμείς που δεν αντέχαμε χώρια

εμείς που όχι μόνο δεν περάσαμε τα χέρια στους ώμους αλλά ούτε γεια δεν είπαμε

εμείς που τα χάσαμε όλα

κι ας ζεις 

κι ας πονώ

εμείς που χαθήκαμε μια μέρα στο Παγκράτι του Λονδίνου 

εγώ που σε συναντώ κάθε τρεις και λίγο στον ύπνο μου

εσύ που ακόμα και με χειρουργική μάσκα να το κρύβει έχεις το πιο όμορφο χαμόγελο

moleskine

Κι είναι εκείνο που μ' αρέσει πιο πολύ από τ' άλλα 
το φιλί το παλιακό, όπως το θέτεις
το δίχως σοκολάτα
το ελεύθερο πάθους και αγωνίας για έρωτα
που είναι ήρεμο κι αβρό και φωνάζει
"Αγάπη μου, χαίρομαι που περνάμε τη ζωή μας μαζί!"

Δε διαρκεί απ' τα μεσάνυχτα ως το πρωί
Του λείπει αυτή η πρωτόγονη ανάγκη να καταβροχθίσει το ταίρι για να ολοκληρωθεί
Τα χείλη σμίγουν για ένα δευτερόλεπτο ή δυο
Οι πάλαι ποτέ εραστές είναι τώρα
γερασμένοι, ρυτιδιασμένοι, αγαπημένοι, λατρεμένοι σύντροφοι. 

*Κι όμως σήμερα 
αγόρασες δύο κρουασάν σοκολάτα
και μου έδωσες ένα παλιακό φιλί σαν να μου έλεγες:
"Μη φοβάσαι, αγάπη μου, που γερνάμε. Ο έρωτας μας είναι πιο όμορφος καθώς τον γκριζάρουν τα χρόνια."

Θα κάνω υπομονή. 

The closer you are the happier I am

Ένα λεπτό·
ή ίσως λιγότερο τρέχοντας
κρατώντας δύο ζευγάρια κλειδιά στο χέρι
κλειδώνοντας βιαστικά ένα σπίτι
ξεκλειδώνοντας με ανυπομονησία την πόρτα ενός άλλου
μια κλειστή γωνία
δύο πλευρές του ίδιου οικοδομικού τετραγώνου

Τόσο απείχα από την ευτυχία
ένα λεπτό·
ή ίσως και λιγότερο
ένα φιλί· ζεστό
μια αγκαλιά· σφιχτή
ένα βλέμμα· ζωηρό
ένα χαμόγελο· πλατύ
ένα γεια σου· παιχνιδιάρικο
ένας φάτσας· δικός
μια ζωή· μικρή κι ανέμελη
ένα σ'αγαπώ· τεράστιο
κι ένα σ' αγαπάω· αβρό

Τόσο απείχα από την ευτυχία
τότε
Τώρα σιωπή· βαριά
και μοναξιά
Η αλέξα, η δεσποινίς τρίχρωμη, ένας γαλλικός φουντούκι και ένα lucky strike πολυπόθητο.

γκαράζ

Φύλαξα τα πάντα

ό,τι μπόρεσα, άρπαξα και έκρυψα προσεχτικά σε μικρά και μεγάλα κουτιά 

αφίσες, κονκάρδες, χαρτιά, πλαστικά

 γράμματα 

μια ζωή υλική αφού 

αυτή απέμεινε να ζω 

Δευτέρα με Παρασκευή χαμογελώ στους άχρηστους αχρείους που γεμίζουν την εβδομάδα με ανούσιες ευγένειες 

Σάββατο φτιάχνω ένα λίτρο καφέ γαλλικό

κι ως τα μεσάνυχτα της Κυριακής αδειάζω όλα τα κουτιά κι έπειτα τακτοποιώ το κενό που εν τέλει ονόμασα Γράμμο για να θυμίζει το στενό που περπατήσαμε