The closer you are the happier I am

Ένα λεπτό·
ή ίσως λιγότερο τρέχοντας
κρατώντας δύο ζευγάρια κλειδιά στο χέρι
κλειδώνοντας βιαστικά ένα σπίτι
ξεκλειδώνοντας με ανυπομονησία την πόρτα ενός άλλου
μια κλειστή γωνία
δύο πλευρές του ίδιου οικοδομικού τετραγώνου

Τόσο απείχα από την ευτυχία
ένα λεπτό·
ή ίσως και λιγότερο
ένα φιλί· ζεστό
μια αγκαλιά· σφιχτή
ένα βλέμμα· ζωηρό
ένα χαμόγελο· πλατύ
ένα γεια σου· παιχνιδιάρικο
ένας φάτσας· δικός
μια ζωή· μικρή κι ανέμελη
ένα σ'αγαπώ· τεράστιο
κι ένα σ' αγαπάω· αβρό

Τόσο απείχα από την ευτυχία
τότε
Τώρα σιωπή· βαριά
και μοναξιά
Η αλέξα, η δεσποινίς τρίχρωμη, ένας γαλλικός φουντούκι και ένα lucky strike πολυπόθητο.

γκαράζ

Φύλαξα τα πάντα

ό,τι μπόρεσα, άρπαξα και έκρυψα προσεχτικά σε μικρά και μεγάλα κουτιά 

αφίσες, κονκάρδες, χαρτιά, πλαστικά

 γράμματα 

μια ζωή υλική αφού 

αυτή απέμεινε να ζω 

Δευτέρα με Παρασκευή χαμογελώ στους άχρηστους αχρείους που γεμίζουν την εβδομάδα με ανούσιες ευγένειες 

Σάββατο φτιάχνω ένα λίτρο καφέ γαλλικό

κι ως τα μεσάνυχτα της Κυριακής αδειάζω όλα τα κουτιά κι έπειτα τακτοποιώ το κενό που εν τέλει ονόμασα Γράμμο για να θυμίζει το στενό που περπατήσαμε 

κρυφά προσεχτικά φιλιά σε ένα φανερά ομοφοβικό τρένο

έξι χρόνια· ακούς; 

έξι χώρες

κι ίσως καμία τριανταριά πόλεις και χωριά 

έξι σπίτια· κατά βάση 

χωρίς τα ξενοδοχεία και τα Airbnb ή τα δωμάτια εκείνων που μας φιλοξένησαν 

έξι κινητά

και χιλιάδες κλήσεις και μηνύματα

έξι φίλοι που χάθηκαν στα μισά 

κι άλλοι έξι που χωρίστηκαν στη μέση 

έξι κορίτσια· 

ή μήπως καλύτερα να πω λάθη; 

έξι μήνες 

που είμαι

η πιο

εκκωφαντική

σιωπή για σένα

άλμα

μου έλειψε
λίγο
εκείνη η παγωμένη πόλη
στην οποία με πλήγωσες
πιο πολύ από ό,τι στην Αθήνα
μας

έκλαψα πολύ
βουβά
μάτωσαν τα ούλα μου
χύθηκε νοσταλγία στο καλό μου σορτς 
γέμισε θύμηση η θήκη των γυαλιών μου

άκουσε το κλάμα μου
η όμορφη δεσποινίς απ' το Μόσχατο
και ο ψαρός ναυτικός που καπνίζει ασύστολα
και με λυπήθηκαν
κι ας μην είμαι για λύπηση
τόσο

μου έστειλαν λίγη αγάπη κι εγώ τους είπα πως έχω ακόμα
το καπέλο
κι αν βρεθεί ο δρόμος μου στην πόλη
θα τους βρω στο παλιό ταχυδρομείο

το νησί δεν έχει ζωή
φέτος
στη Μήλο παραθερίζουν μικροί κορωνοϊοί 
στη Μήλο που το '18
η μόνη μου έννοια ήταν πιο μαγνητάκι να αγοράσω
για να σου πω
μέσα από τον πηλό
ότι είσαι το πιο ωραίο μου ηλιοβασίλεμα
κι έτσι πήρα δυο
όσα τα όχι που άκουσα αργότερα

τώρα στις 8 φτύνω αίμα
βαθύ μπορντώ
κι αναρωτιέμαι 
αν κάτι από αυτά
σήμαινε
τ ί π ο τ α