Τετάρτη, 18 Απριλίου 2018

toryl

δάχτυλα
πάνω στο σώμα μου
εξερευνούν
γωνίες, ευθείες και καμπύλες

δάχτυλα ξένα
την πρώτη φορά
τι τα κρατά απ' το να γίνουν γνωστά άραγε;
μια δεύτερη συνάντηση

ένα ορθογώνιο παράθυρο κοιτώ
μα κανείς δε βγαίνει
σημείο ζωής κανένα
πέρα από κάτι πράσινες κουρτίνες που ανοιγοκλείνουν άτακτα

τότε είχα γιορτή
τώρα γενέθλια

θα δείξει

Πέμπτη, 5 Απριλίου 2018

But your love is my favourite song

ανοιχτές πληγές
και ο φαρμακοποιός
αντί για ιώδιο
σου δίνει απροκάλυπτα
αλάτι

πλασσάρει δύο μαλακίες
ένα· είναι πολωνικό
δύο· είναι ορυκτό

κι εσύ το αγοράζεις
λέγοντας δέκα φορές ευχαριστώ

σπίτι
χαρούμενος
βάζεις ο ίδιος
αλάτι στις πληγές σου
κι όσο βογγάς
τόσο σκέφτεσαι πόσο έξυπνη αγορά
και πως μάλλον
σύντομα
ούτε οι ουλές δε θα φαίνονται

ποιες ουλές;
στους πεθαμένους
μόνο τα κόκκαλα μένουν στην κάσσα
κι αυτά πάνε άκλαφτα
σε ανθρώπους σαν
κι εμάς

Τρίτη, 3 Απριλίου 2018

heartbroken

δε θέλω τίποτα
από σένα

Κάθε ποίηση
γείωσες πεζά
κάθε έμπνευση
σκότωσες αμίληκτα

Τώρα θέλω να βγω
πέρα από αυτή τη γη
θα ερωτευτώ
κάτι απλό
αυτή τη φορά
δε θα μπερδέψω το μυαλό μου
οι ευθείες θα είναι ευθείες
και θα αποφεύγω κάθε στροφή
αφού δε ξέρω τι υπάρχει
πέρα από αυτή

Κι εσύ θα μείνεις στεγνή
ίσως ανέραστη,
κρεμαστείς απ'το ταβάνι
για να ψυχαγωγήσεις τον εαυτό σου

κι εγώ θα γελάω
κι εκείνοι θα γελούν
που άφησες τα νόστιμα φαγητά
και τα καμμένα
να φύγουν
ανορεξικές αξίες που δε θα καταλάβω ποτέ

Εικοσιπέντε κι ακόμα ρηχή
εικοσιπέντε κι ακόμα φοβάσαι την αλήθεια
εικοσιπέντε κι ακόμα ονομάζεις τα ψέματά σου αλήθεια.

Είτε την πεις Μαρίνα, είτε Ρεμπέκα, είτε Τζιλ,
είτε τρομάξεις, είτε κλάψεις
είναι η σιωπή σου που προδίδει την ασχήμια σου.

Δευτέρα, 26 Μαρτίου 2018

εσύ;

ερωτήσεις έτσι διατυπωμένες που
ερωτήσεις ήδη απαντημένες
απαισιόδοξα

ποιος ερωτεύτηκε ποιον;
ποιος είναι ακόμα ερωτευμένος;

βλέμματα χαμένα σε ορίζοντες πιο γαλάζιους κι από τα μάτια εκείνου του κοριτσιού
ψέματα κρυμμένα σε κελάρια με κρασί πιο βαθυκόκκινο κι από το ζωηρό αίμα στις πληγές του νεαρού που έπεσε με το ποδήλατο

κι αν δε σε δω στο μετρό,
τι θα περιμένω όσο οι άλλοι περιμένουν το συρμό;

μυρίζει άνοιξη και βράζει στα στήθη των φοιτητών η νιότη

λίγη δροσιά λείπει από την νύχτα αυτή
λίγο εσύ λείπει από το εγώ μου

απόψε