Δευτέρα, 5 Ιουνίου 2017

Νουμερο πεντε | Δίχως τόνο

Είμαι στο σπίτι σου
Όχι σε αυτό που μεγάλωσες,
Ούτε σε αυτό που ζούσες σπουδάζοντας,
αλλά στο τωρινό σου σπίτι,
σε αυτό που ζεις δουλεύοντας
με μια συγκάτοικο ξένη και αρκετά απόξενη
τόσο, όσο

κι εσύ έχεις σίγουρα πιο μακριά μαλλιά
 από εκείνο το καρέ της Φολεγάνδρου
κι εγώ έχω σίγουρα πιο κοντές μπλούκλες
κι ας όλοι μας προτρέπουν να είμαστε το αντίθετο

κι εσύ είσαι σίγουρα πιο κίτρινη
κι εγώ πιο ροζ
και ποιος το φανταζόταν;

μα διαφωνούμε το ίδιο

κι ας βλέπουμε σειρές πια στο κινητό μου
κι όχι στον πολυαγαπημενό σου υπολογιστή

κι ας είμαστε χώρια, κι όμως μαζί

εσύ πάντα θα είσαι ριγέ
και εγώ πάντα θα προσπαθώ να μάθω περισσότερα για το μαύρο τετράδιο

ένα σάουντρακ στο ριπίτ
το ροχαλητό σου
      κι ενα καπς λοκ
μπλοκ

μόνη μου μαζί σου

ένα
κανένα μίσος
κανένα χάος

όλα τα λάθη μου
δημιουργία σου

μίλησες πριν στο ζητήσω
και έπαυσες πριν προλάβω να σε πείσω
πως ναι, η γη γυρίζει
και ναι, είναι στρογγυλή
-απ´ ό,τι λένε-
αλλά εγώ κι εσύ
τη βιώνουμε επίπεδη

όσο για τη βαρύτητα
αγκάλησε την σαν τη δεις
γιατί είναι αυτή
που στέλνει
τα προβλήματά μας στον πάτο
και τις χαρές μας βγάζει στον αφρό
γιατί το γέλιο σου είν´ ελαφρύ
είναι αβρό

με λίγα λόγια
ό,τι κι αν πω
είναι χαζό
κι ό,τι ξεστομίζεις
είναι πιο κομφορμιστικό
κι από μπάτσο στο μετρό
να επιβεβαιώνει όυι χτύπησες εισιτήριο

Τρίτη, 23 Μαΐου 2017

IMIL

ανάμεσα στα δίπολά σου
κλίνω πάντα στο χάος

κι οι αναπτήρες δεν ανάβουν
τις κακοστριμένες τράκες μου
στις παμπ
βρωμερά υποσυνείδητα
γίναμε ο καπνός που βγαίνει απ' τα χείλη μας
κι η γεύση μας μοιάζει με νερομένη kronenbourg
1664

κύλησα στο ποτήρι σου
έφτυσες πετώντας το εναπομείναν αλκοόλ

πιο πολύ φοβάμαι αυτό που θα γίνω αύριο
γιαυτό δε θα ξυπνήσω πριν την Πέμπτη
θα λυτρωθώ ιδρώνοντας στο χειμωνιάτικο πάπλωμα
μα ο ιδρώτας σου είναι πάντα πιο αλμυρός
πιο γλυκός
πιο τοξικός

συνόδευσε τη ζέστη του καλοκαιριού μου
μπες στη γύμνια του κορμιού μου
αφού φοβάσαι να δεις τη γύμνια του μυαλού μου
Αλίσια

κλείσε το στόμα
μπέσος παρά τι
τι;
έχω μια πληγή ανοιχτή
οινόπνευμα ρίξε και μύρισε τη σιωπή
καθώς δαγκώνω τα χείλη μου για να μην ουρλιάξω

ήθελα να φτάσω εκεί που δεν υπάρχει λογική
μα αν δεν το ζήσουμε μαζί
όλη η μαγεία θα χαθεί στην αφήγηση

Δευτέρα, 22 Μαΐου 2017

selæ

ποτέ δική
ποτέ μισή

πάντα αλλονών
πάντα μισή μισών

κάποιες φορές μαζί
καμιά φορά ολόκληρη