Κυριακή, 1 Ιανουαρίου 2017

ές

πώς ανακοινώνεις τώρα σε όλους αυτούς
που ήδη ξέρουν
ότι πρέπει να φύγεις
γιατί ήρθες και δε χωράς.

Εσύ μειώνεις αποστάσεις
όμως μπροστά σου υψώνονται τοίχοι πελώριοι!

εσύ αγγίζεις και πράγματα εξαϋλώνονται

δεν ήθελες ποτέ να ρημάξεις τη ζωή σου
ούτε να μείνεις με την ανάμνηση ενός κύκλου

περπάτα ανάποδα μπας και δεις τη ζωή με άλλο μάτι
αλλά εκείνη πιθανότατα θα συνεχίζει να κοιτάει αλλού.

Δεν υπάρχουν σχόλια: