Τρίτη, 15 Νοεμβρίου 2016

στη μέση πάλι

κομμάτια κομμένα στη μέση
ανθρώπων μισών
ζωών ημιτελών

γιατί μαχαίρια σε χέρια
ατομών κενών συναισθημάτων
έκοψαν φράσεις
σκότωσαν μέρες

ύστερα τσιγάρα ακούμπησαν χείλη
φωτιές άναψαν μέσα από πλαστικό
καπνοί βγήκαν από στόματα

κι όσο το σκέφτομαι
τόσο το ξεχνάω
κι όσο κλαίω τα βράδια
τόσο γελάω τις μέρες

μα ακόμα να φτάσω το δικό σου επίπεδο
αυτοπραγμάτωσης

Δεν υπάρχουν σχόλια: