Σάββατο, 19 Μαρτίου 2011

Μην κλαις

Βάδιζα νύχτα
 ανάμεσα σε πέτρες και κοχύλια
Τα κύματα συντρόφευαν τη σκέψη μου
 και το κορμί μου οι ελιγμοί του αέρα
Από παντού ανάβλυζε το άρωμα της άλμης,
 η άμμος σκορπιζότανε τριγύρω
 χρυσή σκόνη
Μέσα στο μπλε
 ατροφούσαν τ' άλλα χρώματα
Εγώ παρέα με τ' όνειρο
 μοχθούσα για να πιω
 κάθε σταγόνα-εικόνα
 απ' το όμορφο ακρογυάλι
Κανείς να ανταγωνιστώ
Μονάχη ερωτευόμουνα
 το χάρτινο ουρανό
Κι αυτή τη θάλασσα
 που μυστικά μου μαρτυρούσε
 του κόσμου ολόκληρου
Για ναυτικούς μ' ηλιοκαμένα πρόσωπα
 για εραστές με μέγα πάθος
 για σένα που περνάς παραμιλώντας
 τα λόγια των τρελών....

Δεν υπάρχουν σχόλια: