Πέμπτη, 9 Δεκεμβρίου 2010

For eL

Άκου,
Δεν αντηχεί γλυκά η σιωπή;
Σαν πινελιά από χρώμα στης σκιά σου το γκρι.

Και πες μου,
Θέλει πολύ ακόμα να φανεί
Κείν' η ηλιαχτίδα που κάποτε μου 'χες υποσχεθεί;

Σ'αυτή που έμαθα να πιστεύω.
Αυτή που έμαθα ν' αγαπώ.
Γιατί μου θύμιζε εσένα.

Και θα 'ναι τόσο φωτεινή,
Τόσο γλυκά ονειρική.
Δε θα τη δείξω σε κανένα..

1 σχόλιο:

yforyou είπε...

είναι φωτεινές οι μέρες,
σχεδόν πάντα ήταν.